ศักดิ์ศิริ คชพัชรินทร์ คนเขียนบทและผู้กำกับภาพยนตร์เรื่องนี้ เล่าด้วยแววตาเปื้อนยิ้ม เมื่อพูดถึงความรู้สึกของเด็ก ๆ ที่มีโอกาสได้ชมภาพยนตร์ ที่เขาและทีมงานตั้งใจทุ่มเทถ่ายทอดเรื่องราวชีวิตเด็กชายขอบลงบนแผ่นฟิล์ม และตระเวนนำไปฉายให้เด็ก ๆ ด้อยโอกาส ซึ่งหลายคนไร้สัญชาติอยู่บนผืนแผ่นดินไทย ที่อยู่ตามโรงเรียนในพื้นที่ห่างไกลได้มีโอกาสชมก่อนฉายในโรงภาพยนตร์ แม้บางโรงเรียนจะอยู่ไกลมาก ใช้เวลาเดินทางหลายชั่วโมง หลายครั้งฉายไปได้ครึ่งเรื่อง ไฟฟ้าเกิดดับ แต่เด็ก ๆ ก็ยังรอดูไม่ยอมกลับบ้าน

“เราไปฉายหนังเย็นวันศุกร์ เปิดเรียนมาวันจันทร์ ครูโทรมาเล่าว่าเด็ก ๆ พากันพับเครื่องบินกระดาษ ปากันเต็มดอยเลย พอให้เขียนฟีดแบ็ก เขาเขียนบอกว่า เขาเข้าใจ ขอบคุณประเทศไทยที่ทำให้เขาได้เรียนฟรี มีครูคอยดูแลช่วยเหลือ คนไทยมีน้ำใจ ถึงแม้ว่าเขาจะไม่สามารถไปปาเครื่องบินกระดาษแล้วได้บัตรประชาชนไทยเหมือนกับ “พี่หม่อง ทองดี” ก็ตาม แต่เขาก็ซาบซึ้งในสิ่งที่ประเทศไทยให้กับพวกเขา”

แต่กว่าจะมาเป็น A Time to Fly บินล่าฝัน ภาพยนตร์ที่เต็มไปด้วยแรงบันดาลใจให้เด็ก ๆ ได้ชมแบบนี้ ศักดิ์ศิริ และทีมงานบริษัท อิเมจิแมกซ์ จำกัด ก็ต้องล่าฝันและฝ่าฟันอุปสรรคมาไม่น้อย หลังขอทุน จนได้รับการสนับสนุนจากกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์ ในประเภทเชิงยุทธศาสตร์ ประจำปี 2562 นอกจากต้องพัฒนาบทใหม่ ผูกเรื่องให้มีข้อคิดเกี่ยวกับปัญหาเด็กติดเกมส์ตามเงื่อนไขของทุนแล้ว ยังต้องเจอกับพิษโควิด 19 ที่ระบาดหนักอีก 3 รอบ ทั้งการประกาศล็อกดาวน์ห้ามออกจากบ้าน ห้ามเดินทางข้ามจังหวัด ต้องเลื่อนการถ่ายทำออกไปเรื่อย ๆ จนสถานการณ์เริ่มดีขึ้น และเมื่อทีมงานวางแผนจะไปถ่ายทำใหม่ ก็เจอประกาศล็อกดาวน์รอบสองอีก สุดท้ายต้องทิ้งตั๋วเครื่องบินกันทั้งคณะ

“พอเลื่อนรอบนี้ มีปัญหาเรื่องภาพที่เราวางไว้ จากที่ช่วงเวลาดังกล่าวจะได้ถ่ายภาพท้องฟ้าสีฟ้าสวย ๆ ก็ถ่ายไม่ได้ ต้องเลื่อนไปถ่ายทำช่วงเดือนเมษายน ซึ่งเป็นช่วงที่เขาเผาป่า ฉากในหนังภาพขาวไปหมดเลย คนดูนึกว่าหมอก แต่ความจริงไม่ใช่ มันคือควันไฟ”