ด้วยปัญหาในระดับปัจเจกบุคคลและเพิ่มสัดส่วนมากขึ้น ด้วยปัญหาในระดับครอบครัวของผู้สูงอายุที่เพิ่มสัดส่วนมากขึ้นเช่นเดียวกัน และปัญหาทั้งสองระดับนั้นมักจะเกิดจากความไม่รู้ ที่เกิดจากความไม่มีข้อมูล ไม่มีทัศนคติที่ถูกต้อง “คุณพอใจ พูนนารถ” ซึ่งมีคลุกคลีกับประเด็นผู้สูงอายุมาหลายปี มีประสบการณ์ของการเป็นนักสื่อสารมวลชนมาอย่างยาวนาน และเมื่อคิดว่ามีช่องว่างบางอย่างเกี่ยวกับการสร้างความรู้ความเข้าใจเพื่อการสร้างสรรค์ให้เกิดสังคมผู้สูงอายุที่มีคุณภาพได้นั้น คุณพอใจจึงได้ดำเนินการ “โครงการ แจ่มใจสูงวัยว้าว ๆ” โดยการสนับสนุนของ “กองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์” และได้ทำการสื่อสารผ่านละครทั้ง 18 ตอน ความยาวตอนละประมาณ 20 นาที ซึ่งนักแสดงในละครนั้น คุณพอใจเล่าว่า เป็นคนต่างในช่วงวัยนั้น ๆ จริง ๆ เช่น คุณแม่ที่สูงอายุ ลูกสาวที่อยู่ในช่วงวัย 40 ซึ่งเป็นตัวละครที่แสดงถึง ช่องว่างระหว่างวัย และ ความไม่เข้าใจต่อผู้สูงอายุ และแสดงไปถึงการเตรียมสู่ความเป็นผู้สูงอายุอีกด้วย
.
คุณพอใจเล่าว่า ละครเรื่องแจ่มใจสูงวัยว้าว ๆ เริ่มต้นจากแนวคิดที่อยากให้ความรู้ความเข้าใจกับผู้สูงอายุ และผู้สูงอายุนั้นจะได้ใช้ความรู้ความเข้าใจนั้นพัฒนาตนเองจนเป็นผู้สูงอายุที่มีพลังกาย พลังใจ มีประโยชน์กับสังคม มีความมั่นคงพึ่งพาตัวเองได้ หรือในศัพท์ภาษาอังกฤษที่เรียกว่า “Active Aging” ซึ่งละครทั้ง 18 ตอนนั้น คุณพอใจบอกว่า ทุกตอนคละเคล้าไปด้วยเรื่องราว 3 ส่วนหลัก ๆ นั้นคือส่วนที่ต้องรู้ ควรรู้ และอยากให้รู้ ในละครหลายตอนมีการพูดถึงเรื่องของโรคเรื่องของสุขภาพที่จะต้องหมั่นสังเกต ดูแลรักษาอย่างไรเมื่อเป็นโรคนั้น ๆ แล้ว ในบางตอนก็พูดถึงเรื่องการเอาใจเขามาใส่ใจเราการปรับตัวอยู่ร่วมกันในครอบครัว ในบางตอนก็พูดไปถึงการปรับตัวในโลกเทคโนโลยี ปรับตัวอย่างไรให้เป็นประโยชน์กับผู้สูงวัย ปรับตัวเรียนรู้อย่างไรไม่ให้เทคโนโลยีนั้นกลับมาเป็นโทษเป็นปัญหาให้กับชีวิตของผู้สูงวัย และเพื่อสร้างให้เกิดสังคมการเรียนรู้ตลอดชีวิต